بچه‌های بندر

وا دو هوندم تو مدرسه ، هیچکه تو حیاط نهسته . مثکه خیلی وقت پیش زنگ ایخارده و چوکون همه سر کلاس هسترن . همش دور و بر خو نگاه مکه یه وقت آقای ادیبی ، به مه نگینت ..... یدفه صداش مشنفت و سر جام خشکم ایزه :

" وایسا مورچه خوار ...."

مورچه خوار از اسمونی هسته که ادیبی ، ناظم مدرسه مون رو چوکون مدرسه شنهاده . هنوزا شمندیده ولی از ترس قبض روح بودرم . تا هوندم پشت سر خو نگاه بکنم ، گوشم ایگناشت و ایگو :

" خیلی زود اومدی ، یه چرت دیگه هم می زدی بعد میومدی . برو دم دفتر وایسا تا تکلیفت رو روشن کنم ."

دم دفتر بد ترین جای مدرسه هسته ...